ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ

Ήρθε ο νέος μήνας, ο πρώτος της Άνοιξης και μαζί του, αναβιώνει όπως και κάθε χρονιά το έθιμο του "Μάρτη", ή "Μαρτιά", το βραχιολάκι που φτιάχνουμε στρίβοντας λευκή και κόκκινη κλωστή.
Το έθιμο αυτό κρατάει τις ρίζες του από την αρχαιότητα και μάλιστα, υπάρχουν δύο θεωρίες για τις απαρχές του. Η πρώτη, υποστηρίζει πως το έθιμο ξεκινά από τα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου οι συμμετέχοντες έδεναν κλωστή στο δεξί τους χέρι και στο αριστερό τους πόδι.Άλλη πηγή υποστηρίζει πως το έθιμο αυτό προϋπήρχε στην αρχαία Αίγυπτο. Η παράδοση του Μάρτη επιβίωσε και στους Βυζαντινούς χρόνους και εξαπλώθηκε και στα Βαλκάνια, όπου διατηρείται ακόμη και στις μέρες μας.
Φτιάχνουμε το Μάρτη στρίβοντας λευκή και κόκκινη κλωστή. Το φοράμε είτε σε βραχιολάκι, είτε σε δαχτυλίδι για να μας προστατεύει από το κάψιμο του ήλιου και από τις ασθένειες, είτε στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού (σε κάποιες περιοχές), για να μας προστατεύσει από τις πτώσεις. Γενικώς, το λευκό και το κόκκινο χρώμα χρησιμοποιούνται σε διάφορες κουλτούρες για προστασία από το μεταφυσικό κακό.
Στο τέλος του μήνα, βγάζουμε το βραχιολάκι και η "τύχη" του ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή. Σε κάποιες περιοχές, κρεμιέται σε ένα δέντρο για να του προσφέρει ανθοφορία και καρπούς, σε άλλες περιοχές το αφήνουν πάνω σε τριανταφυλλιά για να το πάρουν τα χελιδόνια και να φτιάξουν τη φωλιά τους, αλλού το πετάνε μέσα στη θράκα του αρνιού το Πάσχα, κάνοντας μια ευχή που θα πραγματοποιηθεί, μόνο εάν καεί εντελώς ο Μάρτης, αλλού το πετάνε στα κεραμίδια του σπιτιού για καλή τύχη.`
Όπως και εάν αποφασίσετε να τον φορέσετε ή να τον αφήσετε στο τέλος του μήνα, είναι πολύ καλό να διατηρούμε τα έθιμα του τόπου μας! Καλό μας μήνα, λοιπόν, και καλή Άνοιξη!

ΗΡΘΕ Η ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ, ΩΡΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Έφτασε και φέτος η Καθαρά Δευτέρα, που σηματοδοτεί το τέλος της Αποκριάς και την έναρξη του σαρανταήμερου ως το Πάσχα. Από την πολύ παλιά εποχή, οι χριστιανοί έφτιαχναν μια κατασκευή, ένα άτυπο ημερολόγιο των επτά εβδομάδων ως το Πάσχα, την κυρά Σαρακοστή. Η κατασκευή αυτή, ουσιαστικά, είναι η εικόνα μιας γυναίκας (καλόγριας), της οποίας το πρόσωπο δεν έχει στόμα ούτε μύτη και στο κεφάλι της δεν υπάρχουν αυτιά. Συμβολικά, η έλλειψη του στόματος υπάρχει γιατί η κυρά Σαρακοστή νηστεύει, η έλλειψη μύτης υπάρχει για να μην μυρίζει τα λαχταριστά φαγητά και το γεγονός ότι δεν έχει αφτιά είναι δηλωτικό του ότι η νηστεία δεν είναι μόνο μια πράξη αποχής από συγκεκριμένες τροφές και κάθαρση του σώματος από τα ζωικά είδη, αλλά και μια περίοδος κάθαρσης της ψυχής. Η κυρά Σαρακοστή δεν ακούει, λοιπόν, κουτσομπολιά και άσχημες σκέψεις άλλων, αλλά στρέφεται στον εαυτό της και στην ψυχή της για να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Έχει επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της σαρακοστής, τα οποία κόβουμε, ένα κάθε Σάββατο. Σε κάποιες περιοχές, το τελευταίο της πόδι το βάζουν στο πασχαλινό ψωμί και δίνει τύχη σε όποιου το κομμάτι πέσει.
Η κατασκευή της κυρά Σαρακοστής μπορεί να γίνει είτε από χαρτί είτε από ζυμάρι, σαν ψωμάκι. Θα σας παραθέσω εδώ φωτογραφίες και με τους δύο τρόπους, τις οποίες βρήκα στις φωτογραφίες google και δηλώνω πως δεν είναι εδώ κάποια δική μου δουλειά.

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΒΑΖΑ ΜΕ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Μια δεύτερη ιδέα για φέτος με τα βαζάκια που μάζεψα από τους συναδέλφους μου, ήταν να ζωγραφίσω παραστάσεις επάνω στα βαζάκια μου με χρώματα ειδικά για γυαλί. Η έμπνευσή μου με οδήγησε σε αυτά τα δείγματα που βλέπετε εδώ... Τώρα, του χρόνου.... Θα βρούμε κι άλλα σχέδια!!! Αυτό δεν ενδείκνυται για να γίνει από παιδιά, αλλά αν θέλετε, είτε για την τάξη, για να βάλετε μέσα τα καραμελάκια τους, είτε για το σπίτι σας... πάρτε ιδέες! Και να θυμάστε αν το δοκιμάσετε να φτιάχνετε πάντα περίγραμμα!

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΒΑΖΑ ΜΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

...Και μια που έρχονται Χριστούγεννα, έρχονται ιδέες για να στολίσουμε το σχολείο μας! Μια ιδέα για αξιοποίηση ανακυκλώσιμων υλικών είναι τα βάζα με παραστάσεις.

Τα υλικά μου
Βάζα από μέλι, μαρμελάδα κλπ
Αφρώδες χαρτί κατασκευών κόκκινο, πράσινο, κίτρινο
Ψαλίδι
Κοπίδι
Κόλλα
Τεχνητό χιόνι

Πώς το έφτιαξα
Τύπωσα από το ίντερνετ πρότυπο για τρισδιάστατο σπιτάκι και το αποτύπωσα επάνω σε κίτρινο και πράσινο αφρώδες χαρτί. Στη συνέχεια το έκοψα, με το κοπίδι έφτιαξα πόρτα και παράθυρα, το δίπλωσα και το κόλλησα ώστε να γίνει τρισδιάστο και με βάση το σπιτάκι έκοψα και στο κόκκινο αφρώδες τη σκεπή του. Ένωσα τα κομμάτια και το σπιτάκι έτοιμο. Στη συνέχεια, σε πράσινο αφρώδες έκοψα ένα δεντράκι (φρόντισα να έχει εμπρός και πίσω πλευρά) και το στόλισα με γκλίτερ χρυσόσκονες. Ένα δεντράκι για κάθε σπιτάκι. Έπειτα, έβαλα μέσα στο κάθε βάζο τεχνητό χιόνι και στερέωσα επάνω του το κάθε σπιτάκι και το κάθε δεντράκι. Ζωγράφισα τα καπάκια των βάζων με ανεξίτηλους μαρκαδόρους και έτοιμα και όμορφα τα στολίδια μας για τα γραφεία υποδοχής! Δοκιμάστε τα και με τα παιδιά σας ή με τους μαθητές σας! Μπορείτε να δημιουργήσετε μοναδικά πράγματα και να μοιραστείτε με τα μικρούλια σας υπέροχες στιγμές δημιουργίας!

"Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ"

Οι μάυρες γάτες είναι σήμα κατατεθέν των μαγισσών των απανταχού χωρών και υπηρετούσαν ως προστάτιδες των μαγικών τους δυνάμεων! Μια τέτοια μαύρη γάτα έφτιαξα και εγώ για τον εορτασμό της 31ης Οκτώβρη.
Τα υλικά μου
Μόνο μαύρο χαρτόνι, μολύβι κα ψαλίδι.

Πώς το έκανα
Αυτό είναι ένα μονοδιάστατο πρότζεκτ. Το μόνο που έκανα ήταν να φτιάξω με το μολύβι μου το προσχέδιο μιας γάτας επάνω σε ένα μισοφέγγαρο. Το έκοψα και έτοιμο.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΜΑΓΙΣΣΑ

31 Οκτώβρη και όλα τα μαγικά πλάσματα βρίσκονται σε μεγάλη κινητικότητα! Μια μάγισσα ξαφνικά πετάει με τη σκούπα της ακριβώς μπροστά μας! Δεν έχουμε παρά να φτιάξουμε κι εμείς μία για να δείξουμε ότι αυτή η τάξη... "πετάει" μαζί της!!!
Τα υλικά μου
Μπλε αφρώδες χαρτί (2 κομμάτια)
Ανοιχτό σομόν αφρώδες
Αφρώδες σε κίτρινο και της άμμου ή ανοιχτό καφέ
Λίγο μαύρο χαρτόνι
Μαύρος μαρκαδόρος
Ψαλίδι

Πώς το έφτιαξα
Αρχικά, χάραξα με μολύβι επάνω στο ένα μπλε αφρώδες ολόκληρη τη φιγούρα, με τις λεπτομέρειές της για να έχω έναν οδηγό στα μεγέθη και τα κομμάτια που θα χρειαζόμουν. Αφού έφτιαξα όλη τη φιγούρα, έκοψα με το ψαλίδι μου το καπέλο και τα ρούχα και στα δύο κομμάτια, ώστε να υπάρχει εμπρός και πίσω. Με οδηγούς τις λεπτομέρειες που είχα σχεδιάσει επάνω στο μπλε, έκοψα στο σομόν το πρόσωπο, στο κίτρινο το κοντάρι της σκούπας και στο ανοιχτό καφέ τη σκούπα. Στο μαύρο χαρτόνι έκοψα μαλλιά, κάνοντας στις άκρες ένα οδοντωτό σχήμα και προσέχοντας να κάνω λεπτότερη την πλευρά που προορίζεται για το μπροστινό μέρος και μεγαλύτερη την πλευρά που θα φαίνεται από το πίσω μέρος. Με το μαρκαδόρο μου της ζωφράφισ στο πρόσωπο ένα μικρό ματάκι (φαίνεται μόνο προφίλ) και το χαμογελαστό της στοματάκι. Κόλλησα τα κομμάτια μεταξύ τους και έτοιμη! Και αυτή είναι μια κατασκευή που με λίγη προεργασία μπορεί να γίνει και σε τάξη. Ελπίζω να σας ενέπνευσα! Καλές πτήσεις, λοιπόν!

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

Με το αγαπημένο μου αφρώδες χαρτί και μόνο φτιάχτηκε αυτή η γλυκύτατη, κατ'εμέ κουκουβάγια, που μας στόλισε τον υπέροχο πίνακα ανακοινώσεών μας.
Τα υλικά μου
Αφρώδες χαρτί σε καφέ σκούρο (1 μεγάλο κομμάτι) και λίγο πιο ανοιχτό (1 κομμάτι)
Αφρώδες χαρτί σε πορτοκαλί χρώμα (ένα μικρό κομμάτι)
Αφρώδες χαρτί σε λευκό χρώμα (ένα μικρό κομμάτι)
Ψαλίδι

Πώς το έφτιαξα
Στο μεγάλο κομμάτι σχεδίασα με ένα μολύβι σε ένα ενιαίο σχήμα το σώμα της κουκουβάγιας μαζί με το κεφάλι, προσέχοντας να φτιάξω και μικρά αυτάκια. Έπειτα έκοψα το σχήμα. Στο πιο ανοιχτό καφέ, σχεδίασα τα φτερά της κουκουβάγιας μου, σε μέγεθος τέτοιο ώστε να είναι αρμονικά με το σώμα. Τα έκοψα και τα κόλλησα στα πλαϊνά του σώματος, χωρίς να το καλύπτουν τελείως. Στο πορτοκαλί έκοψα ράμφος (ένα τριγωνάκι) και δύο οβάλ σχήματα για τα ποδαράκια της. Τέλος, έκοψα στο λευκό δύο άσπρους κύκλους για μάτια, στα οποία με μαύρο μαρκαδόρο έφτιαξα τη λεπτομέρεια της κόρης. Κόλλησα όλα τα χαρακτηριστικά και έτοιμη. Διαστάσεις έχω επιλέξει να μη δίνω σε κατασκευές, γιατί ο καθένας μπορεί να φτιάξει κάτι όσο μικρό ή μεγάλο θέλει. Προσπαθώ να κάνω απλές ιδέες για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε τάξεις μαζί με τα παιδιά!

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ FRANKENSTEIN FACE ΓΙΑ ΤΟ HALLOWEEN

Η ιδέα μου φέτος ήταν να φέρω την ατμόσφαιρα της συγκεκριμένης γιορτής και με μερικές κατασκευές που θα στόλιζαν κάποια κομμάτια του χώρου στην υποδοχή. Η πρώτη μου ιδέα, λοιπόν, ήταν το πρόσωπο του τέρατος του Φράνκενστάιν.
Τα υλικά μου
Αφρώδες χαρτί κατασκευών σε πράσινο χρώμα (2 φύλλα)
Μικρά κομμάτια από λευκό και μάυρο χαρτόνι
Μαύρο χαρτόνι
Ψαλίδι χαρτοκοπτικής
Κοπίδι

Πώς το έφτιαξα
Έκοψα τα δύο φύλλα αφρώδες σε παραλληλόγραμμο σχήμα, λίγο μικρότερα από τη σελίδα μεγέθους Α4. Στο ένα φύλλο, σχεδίασα κενά για μάτια και στόμα και τα έκοψα με κοπίδι. Στο δεύτερο φύλλο, το οποίο θα ενωθεί με το πρώτο, κόλλησα κομμάτια από άσπρο χαρτόνι στο ύψος που θα "έπεφταν" τα μάτια και το κομματάκι του μαύρου χαρτονιού στο 'υψος που θα "έπεφτε" το στόμα. Κόλλησα τα δύο αφρώδη φύλλα μεταξύ τους και έβαψα με μαύρο μαρκαδόρο την κόρη στα μάτια και επάνω στο πρόσωπο μερικά "ράμματα". Έπειτα, με το μαύρο χαρτόνι έκοψα μια οδοντωτή λωρίδα και την έβαλα στο μπροστινό κομμάτι για μαλλιά και κάλυψα όλη την πίσω πλευρά του κεφαλιού με αντίστοιχα οδοντωτά κοψίματα, ώστε να έχουμε και μια σωστή πίσω όψη κεφαλιού. Η κατασκευή είναι εύκολη και έχει επιλεγεί ο συγκεκριμένος τρόπος ώστε να μπορούμε να την κάνουμε και με παιδιά.

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

Όταν μια νέα τάξη μαζεύεται την πρώτη μέρα στο χώρο διδασκαλίας της, το πρώτο σημαντικό βήμα είναι να γνωριστούν όλοι οι μετέχοντες μεταξύ τους. Η γνωριμία με τους συμμαθητές και τη δασκάλα μας/το δάσκαλό μας είναι άκρως σημαντική, γιατί όλη τη σχολική χρονιά θα εργαζόμαστε μαζί ως ομάδα. Μερικά παιχνίδια πρώτης γνωριμίας είναι τα εξής, δοκιμασμένα εδώ και χρόνια με επιτυχία:

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΜΠΑΛΑ
Η δασκάλα φέρνει στην τάξη μια μπάλα (από αυτές τις μαλακές, που μπορεί να έχουν και κουδουνάκι μέσα για να κάνουν ένα μικρό ήχο) και εξηγεί πως θα πετάει τη μπάλα ο ένας στον άλλον και ο κάθε ένας που θα την πιάνει θα λέει το όνομά του. Στο παιχνίδι παίρνει μέρος και η δασκάλα. Ο βασικός κανόνας είναι να μην πετάμε τη μπάλα δυνατά ούτε ψηλά. Στόχος είναι να παίξουμε και όχι να χτυπήσουμε.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΜΑΛΛΙ
Ο κανόνας είναι ο ίδιος με της μπάλας, μόνο που εδώ η δασκάλα ξεκινάει να πετάει το κουβάρι σε ένα παιδί πρώτη και κρατάει την αρχή του, έτσι ώστε το κουβάρι σιγά σιγά να ξετυλίγεται. Κάθε ένα παιδί κρατάει κλωστούλα και πετάει το υπόλοιπο κουβάρι. Όταν όλοι έχουμε πει το όνομά μας, θα έχουμε φτιάξει έναν ιστό αράχνης. Και μια που θα έχουμε φτιάξει ιστό, εάν είμαστε σε ξενόγλωσσο τμήμα μπορούμε να πούμε και το τραγουδάκι itsy bitsy spider. Αν έχουμε περισσότερη ώρα, όρεξη και φαντασία, μπορούμε να τους πούμε μια μικρή ιστορία καθώς θα μαζεύουμε σιγά σιγά το κουβάρι, παίρνοντας την κλωστούλα από τα χεράκια ενός ενός παιδιού, που μάλιστα να περιλαμβάνει και τα ονόματά τους.

Π.χ. Ήταν κάποτε, μια φορά κι έναν καιρό, μια πριγκίπισσα αράχνη, η Γλυκούλα. Η Γλυκούλα, λοιπόν, λάτρευε να φτιάχνει παντού ιστούς. Μάταια φώναζε η μαμά της ότι εάν συνέχιζε έτσι, θα γέμιζε όλο το μαγικό τους δάσος με ιστούς και τότε τα ζώα δεν θα είχαν που να μείνουν, οι άνθρωποι δεν θα είχαν κανένα λόγο να τους επισκέπτονται και όλα τα δέντρα θα έχαναν το καταπράσινο φύλλωμά τους, γιατί θα ήταν καλυμμένα με ιστούς. Μια μέρα, λοιπόν, καθώς η Γλυκούλα έπλεκε έναν τεράστιο ιστό πάνω σε ένα έλατο, ξαφνικά άκουσε μια φωνούλα. "Μα καλά, είναι Χριστούγεννα και δεν το ήξερα; Μαμά, κοίτα, ένα έλατο είναι κιόλας στολισμένο!" ήταν η Μαρία (και παίρνουμε το νήμα από τα χεράκια της Μαρίας και αρχίζουμε να τυλίγουμε το κουβάρι) Μα το δέντρο δεν ήταν στολισμένο. Ήταν κατάλευκο γιατί η Γλυκούλα είχε τόσο ενθουσιαστεί με τον ιστό της που είχε καλύψει σχεδόν όλο το δέντρο. "Όχι, Μαρία" ακούστηκε μια άλλη φωνή. "Δε βλέπεις; Μάλλον είναι κρυωμένο ή το πονάει κανένα κλαδί. Αφού είναι τυλιγμένο ολόκληρο" είπε ο Γιώργος (και παίρνουμε το μαλλί από τα χέρια του Γιώργου και συνεχίζουμε να τυλίγουμε). "Μα καλά, πονάνε τα δέντρα;" απόρησε η Ειρήνη (και παίρνουμε το μαλλί από τα χεράκια της Ειρήνης). "Εγώ έχω ακούσει ότι και τα δέντρα πονάνε, ειδικά όταν τα κόβουμε", πρόσθεσε ο Αντρέας (και παίρνουμε την κλωστούλα του Ανδρέα). "Κι εμένα μου έχει πει η μαμά μου ότι είναι ζωντανά και καλόψυχα κι ότι όταν τους μιλάμε γίνονται πολύ ευτυχισμένα και μεγαλώνουν γρηγορότερα, γι αυτό όταν δεν με κοιτάζει εγώ πηγαίνω κοντά στην τριαναταφυλλιά μας και της τραγουδάω το Μια Ωραία Πεταλούδα. Και έτσι έβγαλε γρήγορα λουλούδια. Είναι αλήθεια!" Πετάχτηκε η Ηρώ (και παίρνουμε το μαλλάκι από την Ηρώ). "Κοιτάξτε, κοιτάξετε εκεί ψηλά!" φώναξε με ενθουσιασμό ο Μιχάλης (και παίρνουμε και τη δική του κλωστούλα) "Μια μεγάλη αράχνη! Έι, πώς σε λένε; Ποια είσαι;" τη ρώτησε. "Είμαι η Γλυκούλα" του απάντησε εκείνη. "Και γιατί φτιάχνεις τον ιστό σου στο δέντρο;" τη ρώτησε η Κυβέλη(και παίρνουμε και το δικό της κομματάκι) "Το έχεις γεμίσει, δε βλέπεις;" τη μάλωσε ο Χάρης (και παίρνουμε και από εκείνον την κλωστούλα). Τότε ήταν που η Γλυκούλα κατάλαβε ότι τελικά μάλλον ήταν άσχημο αυτό που έκανε. Υποσχέθηκε στα παιδιά ότι θα σταματούσε και όλα μαζί της υποσχέθηκαν να τη βοηθήσουν να βγάλει τους ιστούς από τα δέντρα. Ζήτησαν λοιπόν από τη δασκάλα τους να πάνε όλοι μαζί με την καινούρια τους φίλη και να κάνουν το δάσος όπως ήταν πριν. Έτσι, όλοι οι καινούργιοι φίλοι, ξεκίνησαν και έφτιαξαν όλα τα δέντρα, όλα τα μονοπάτια και όλα τα μανιταράκια τους δάσους ώστε να είναι καθαρά και όμορφα και η αραχνούλα μας τα περίμενε με τη δασκάλα τους για να μάθουν πολλά καινούρια πράγματα κάθε φορά.
Και κάπως έτσι κλείνουμε το παραμύθι μας. Ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε διαλόγους ή να επινοήσουμε πολλές διαφορετικές ιστορίες.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ
Μια άλλη ιδέα είναι να φτιάξουμε με τα παιδιά κατασκευές με βάση ένα θέμα, τις οποίες τα παιδιά θα πάρουν μαζί τους φεύγοντας. Στόχος είναι η κατασκευή του κάθε παιδιού να λέει το όνομά του και να δώσει ένα ύφος στην τάξη μας.
Για παράδειγμα, μπορούμε να πάρουμε φελλούς και να ενώσουμε με κόλλα τρεις, να βάλουμε στο μεσαίο οδοντογλυφίδα και να στερεώσουμε επάνω της ένα χρωματιστό χαρτί σαν πανί. Φτιάξαμε μια βαρκούλα. Στο πανί θα γράψει ο καθένας το όνομά του, θα το βάλει στο θρανίο του μέχρι να φύγει και στο τέλος θα το πάρει στο σπίτι. Μπορούμε να τους πούμε ότι αυτά είναι τα καραβάκια με τα οποία θα ταξιδέψουμε στις νέες μας γνώσεις, ή ότι το ταξίδι προς έναν υπέροχο κόσμο ξεκινά.
Μια δεύτερη ιδέα είναι το δάσος. Για τα κορίτσια μπορούμε να φτιάξουμε λουλουδάκια και για τα αγόρια μανιταράκια, κατασκευές με χαρτόνι, την κορυφή των οποίων θα τρυπήσουμε με διακορευτή και θα περάσουμε κορδελίτσα, μαλλί ή σπάγκο. Π.χ. θα είμαστε η τάξη του μαγεμένου δάσους, όπου όλη τη χρονιά θα μάθουμε υπέροχα πράγματα, θα παίξουμε, θα τραγουδήσουμε και θα γελάσουμε. Η κατασκευή θα είναι για να τη βάλουν για παράδειγμα στο χερούλι της πόρτας του δωματίου τους στο σπίτι, ένδειξη ότι ανήκουν στο σχολείο τους σε αυτή την εκπληκτική τάξη!
Μια τρίτη ιδέα και αρκετά πιο απλή είναι τα αστεράκια από φελλό, τα οποία θα κόψουμε και θα στολίσουμε με χρυσόσκονη. Θα είμαστε η τάξη των πιο λαμπερών αστεριών του ουρανού, ή μικροί αστροναύτες.

Αυτά προς το παρόν! Καλή επιτυχία και καλή αρχή!

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΟΥΣ ΤΑΞΗ

Η πρώτη μέρα των μικρών παιδιών στη νέα τους τάξη, είτε αυτή λέγεται νηπιαγωγείο, είτε πρώτη δημοτικού, είτε πρώτη προκαταρκτική σε μια ξένη γλώσσα, είναι το πιο σημαντικό βήμα για μια εξαίρετη νέα σχολική χρονιά! Το παν είναι να αφήσουμε στο τέλος του μαθήματος ένα ενθουσιώδες κοινό το οποίο να αγωνιά να επιστρέψει για να περάσει υπέροχα και την επόμενη φορά! Πώς θα το πετύχουμε αυτό; Μα φυσικά έχοντας αυτοπεποίθηση οι ίδιοι και υπέροχη και δημιουργική διάθεση. Ας μην ξεχνάμε πως εμείς οι εκπαιδευτικοί "πλάθουμε" τις μικρές ψυχούλες και δίνουμε συναισθηματικές βάσεις για τη ζωή των παιδιών σε κοινωνικά περιβάλλοντα εκτός του οικογενειακού τους χώρου. Η πρώτη μικρή κοινωνία, λοιπόν, μετά από την οικογένεια, είναι το σχολείο, σε όποια του μορφή, το οποίο οφείλει να υποδεχτεί τα μικρά αυτά πλασματάκια με αγάπη και μεγάλη υπομονή!

Η δική μας θετική αύρα και ενέργεια αντικατοπτρίζεται αρχικά στην εικόνα μας! Μια προσεγμένη, καθαρή και περιποιημένη εικόνα δίνει την αίσθηση ανθρώπου συγκροτημένου και εμπνέει το σεβασμό! Και αυτό όχι μόνο στην τάξη και όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και σε κάθε κομμάτι της ζωής μας και σε κάθε κοινωνικό κύκλο! Ένα εξίσου σημαντικό κομμάτι που δηλώνει την καλή μας διάθεση είναι το χαμόγελό μας! Ένα ζεστό χαμόγελο αφήνει στο γονέα και στο παιδί τη σιγουριά ότι βρίσκεται κοντά σε έναν άνθρωπο που είναι εκεί με όλη του την ψυχή για να υπηρετήσει το σκοπό του και πάνω από όλα να σταθεί δίπλα στο παιδί με αγάπη και αφοσίωση!

Και τέλος, η ενασχόλησή μας με μικρά παιδιά απαιτεί από το δάσκαλο να είναι ένας μικρός μάγος ή καλλιτέχνης, όποιο επίπεδο δεξιότητας και εάν διαθέτει. Μια πρώτη ιδέα, λοιπόν, για να γνωριστούμε με το τμήμα μας και για να μας γνωρίσουν (να θυμούνται το όνομά μας, ποιοι είμαστε κλπ) είναι η δημιουργία ένός παρουσιολογίου. Μια κατασκευή που θα μας βοηθάει σε κάθε μάθημα να εντοπίζουμε παρόντες και απόντες και θα μας βοηθήσει να μάθουμε γρήγορα ο ένας τον άλλον. Ένα απλό παράδειγμα είναι το εξής:

Παίρνουμε 2 μεγάλα χαρτιά κανσόν και τα κόβουμε ίδια σε σχήμα σπιτιού.
Το ένα θα λειτουργήσει ως βαση, οπότε μόλις το κόψουμε το κρατάμε στην άκρη. Στο άλλο κόβουμε μικρά παραθυράκια, τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να ανοιγοκλείνουν (μην κόψετε, δηλαδή, και τις τέσσερις πλευρές. Κόβουμε τις 3 και τσακίζουμε την τέταρτη ώστε να δημιουργήσουμε παράθυρο).
Στη συνέχεια, κολλάμε τα δύο χαρτόνια μαζί. Φυσικά μπορούμε να βάλουμε χρώματα και γκλίτερ και να το στολίσουμε με τα παιδιά μας ή να το κάνουμε δική μας προεργασία μόνοι μας! Αυτό είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός μας.
Εάν διαθέτουμε φωτογραφική μηχανή, μπορούμε να φωτογραφίσουμε έναν έναν τους μαθητές και να κολλήσουμε τα προσωπάκια τους στο κάθε παράθυρο, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας, τον οποίο θα τοποθετήσουμε στη θέση της σοφίτας . Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε απλώς μέσα σε κάθε παραθυράκι γράφουμε το όνομα του κάθε παιδιού και το αφήνουμε να στολίσει το παραθυράκι του, έτσι ώστε όλα να έχουν τον προσωπικό χαρακτήρα του καθενός.
Το κρεμάμε στην πόρτα της τάξης μας ή σε περίοπτη θέση στον τοίχο σε ύψος που όλα να μπορούν να φτάσουν και τους εξηγούμε ότι όταν κάθε παιδάκι έρχεται στην τάξη κάθε φορά θα ανοίγει το παραθυράκι του και θα το κλείνει φεύγοντας. Είναι μια ευχάριστη διαδικασία για τους μαθητές, μας φέρνει κοντά και τους ενθουσιάζουμε με το πρώτο μας καλλιτεχνικό δημιούργημα! Επίσης τα βάζει σε μια πρώτη διαδικασία ρουτίνας, μαθαίνουν να ακολουθούν απλούς κανόνες με ευχάριστο τρόπο και μας δίνει μια πρώτη αίσθηση ομαδικότητας (δημιουργούμε όλοι μαζί σαν ομάδα, παρατηρούμε τους απόντες, εάν κάποιο παιδί ξεχάσει το παραθυράκι του, θα του το υπενθυμίσουν οι συμμαθητές του).

Σημείωση: Η συγκεκριμένη κατασκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την εκμάθηση του αλφαβήτου, σε κάθε γλώσσα. Αντί για ονόματα, στη θέση τους βάζουμε τα γραμματάκια, ένα σε κάθε παράθυρο και ανοίγουμε κάθε φορά αυτά που μαθαίνουμε. Δεν τα κλείνουμε, μέχρι να μείνουν όλα τα παράθυρα ανοιχτά!

Καλή επιτυχία σε όσους θέλουν να το ακολουθήσουν. Καλή σχολική χρονιά σε όλους τους φίλους, συναδέλφους και γονείς!